Leeg

Irma raakte het bureautje aan dat tegen de knalroze geverfde muur stond. Ze streek met haar wijs- en middelvinger over het blad, vanaf de hoek tot aan de plek waar het kleurboek lag.
Eefs kamer leegruimen zou helpen bij de verwerking, had de therapeut gezegd.
Tot vandaag was ze niet verder gekomen dan stofzuigen, het sterrengordijn openen en weer sluiten, afstoffen, de foto oppakken en weer neerzetten.
Het geheugen is zoveel milder dan foto’s, dacht ze, terwijl ze naar Eefs lachende gezicht keek, blonde krullen op het kale hoofd plaatste en de donkere kringen onder de ogen wegpoetste.
‘Mam? Mamma?’ Met een ruk draaide ze zich om naar het ledikant, maar het bed was leeg en onbeslapen.
Ze vouwde een verhuisdoos in elkaar, zuchtte diep en opende het bureaulaatje. Ze pakte er een handvol kleurpotloden uit en legde die op het blad naast het kleurboek. Voorzichtig streek ze over het kaft, opende het boek en bladerde er doorheen. Eef had een goed gevoel voor kleuren en werkte heel netjes. Irma had haar vaak geprezen. Was het vaak genoeg?
In het midden van het kleurboek kwam ze twee bladzijden tegen zonder tekeningen. Twee blanco pagina’s. Of, nee, toch niet blanco. In onregelmatige letters stond bovenaan de linker pagina geschreven: Voor mama. En onderaan de rechter: Van Eefje. Er tussenin zat de omtrek van een hart.
​Ze drukte de pagina’s tegen haar borst. Ik zou wel in het boek willen kruipen, dacht ze, veilig tussen de ingekleurde blaadjes, en daar blijven.

©willy huisman

2 gedachtes over “Leeg

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.