Voor altijd nooit weer

Al die voorbijgegane dingen
zwerven door mijn kop
Blijft een gedachte kleven,
geef ik het vechten in het heden even op

Er leven zoveel doden in mijn hersencellen
en steeds komen er nieuwe bij
dan denk ik: hoeveel kan een mens verdragen
Ook die gedachte gaat vanzelf voorbij

Hoe jij hier echter uit het leven stapte
alsof je slechts een weeklang op vakantie ging
bezorgt mij elke dag naast een intens gemis
gevoelens van verbijstering

die blijven

Geen titel

Er zijn momenten
waarop ik functioneer
ik zeg niet goed

Het is dan net
alsof ik leef
ik doe hetzelfde als
wat ik altijd doe
– deed –

Ik gooi van alles
tegen je aan

zoals gebruikelijk

draait de was
in de machine
door

Ik betrapte mij laatst
op het zingen
van een best wel
vrolijk liedje

in mineur

Er zijn momenten
waarop ik functioneer
vraag me niet hoe