Van God los

Ik zette mijn schaar in de regenboog.
Johannes klom naast mij op de wolk en trok de ladder op.
‘Wat doe je?’ vroeg hij.
‘Dat zie je toch,’ zei ik.
‘Ja, maar waarom?’
‘Ik erger me bont en blauw aan deze gekleurde navelstreng.’
Met opeengeklemde kaken knipte ik de taaie buitenboog doormidden. Rode vlokken dwarrelden omlaag. Ik keek ze na en duwde de twee regenboogdelen uit elkaar.
‘Jij bent echt van God los, hè.’ Er klonk ontzag door in de stem van Johannes, en ook iets angstigs.
Toen zakte ik door de wolk.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.